سرگذشت برق فصل ششم:میدان مغناطیسی

سرگذشت برق بخش ششم: درباره مغناطیس،بدون شناخت این مفهوم تقریبا هیچ کاری انجام نمیشود. تولید الکتریسیته به درک و اختراعاتی است که در این زمینه انجام شده است.

درک مفهوم مغناطیس ازاین‌جهت دارای اهمیت است که تولید الکتریسیته به‌صورت پایدار از این طریق امکان‌پذیر شد. لازم است کمی به عقب برگردیم. در بخش سوم سرگذشت برق دیدیم که ماشین‌هایی ابتدایی برای تولید الکتریسیته به‌صورت مالشی کار می‌کرد. به این صورت که در اثر مالیدن پوست خز و کهربا در یک فرایند مکانیکی الکتریسیته ساکن تولید می‌شود. حالا فرض کنید که نیاز به یک منبع تولید الکتریسیته با توان و مقدار فراوان داشته باشیم. تنها حرارت حاصل از این اصطکاک موجب آتش‌سوزی خواهد ^[1]شد.

سرگذشت برق بخش ششم

در قدم بعدی و با استفاده از صفحات مسی، پیل الکتریکی که به‌افتخار مخترع آن پیل ولتایی درست شد. این پیل توانایی تولید الکتریسیته پایداری را داشت. اما بازهم مواد مصرفی گران و خرابی را به همراه داشت. حتی فضا و وزن زیاد معضل ماشین‌های الکتریکی جدید است. تعویض باطری بعد از زمان خاص هم مشکلی همیشگی و گران این لوازم است.

بدون مغناطیس، تولید الکتریسیته با چالش‌های بزرگی روبرو می‌شود. شاید هم بدون آن اصلاً الکتریسیته جایی در صنعت و خانه‌های ما نداشت. تولید برق به ظرفیت بالا و کمترین استهلاک ممکن، چیزی است که مغناطیس و فهم میدان مغناطیسی به ما ارزانی داشت.

شرح کوچکی درباره مغناطیس

مغناطیس واژه‌ای است که برای نشان‌دادن پاسخ میکروسکوپی ماده به میدان مغناطیسی به کار برده می‌شود، و فاز مغناطیسی ماده را نسبت به این پاسخ دسته‌بندی می‌کند. شناخته‌شده‌ترین فاز مغناطیس، فرومغناطیس است که در آن ماده میدان پایدار مغناطیسی را در خود ایجاد می‌کند. نیکل، کروم، آهن، گادولینیوم و آلیاژهایشان از این دسته هستند. البته همهٔ مواد پاسخی در برابر میدان مغناطیسی از خود نشان می‌دهند؛ برخی مانند پارامغناطیس جذب میدان می‌شوند و برخی دیگر مانند دیامغناطیس از میدان رانده می‌شوند، برخی دیگر هم رفتارهای پیچیده‌تری دارند. اثر میدان بر برخی مواد قابل‌چشم‌پوشی است که آن‌ها را نا مغناطیس می‌نامند. آلومینیوم، مس، آب و گاز‌ها از این دسته‌اند. یک ماده می‌تواند چندین حالت مغناطیسی را دارا باشد؛ زیرا دما، فشار و   ^[2]شدت میدان بر حالت مغناطیسی مواد تأثیرگذار است.

سرگذشت برق بخش ششم

(به انگلیسی: Michael Faraday) مایکل فارادی (۲۲ سپتامبر ۱۷۹۱ – ۲۲ اوت ۱۸۶۷) شیمی‌دان و فیزیک‌دان تجربی بریتانیایی بود که بیشتر به سبب نوآوری‌هایش در الکترومغناطیس و الکتروشیمی مشهور است. کشف بنزن و قوانین مربوط به القای الکترومغناطیسی و تهیه کلر مایع از مهم‌ترین دستاوردهای او برشمرده می‌شوند.

فارادی به بررسی میدان مغناطیسی اطراف یک رسانا که از آن جریان مستقیم می‌گذرد پرداخت و نخستین مفاهیم میدان الکترومغناطیسی را در فیزیک بنیان نهاد. وی القای الکترومغناطیسی و برق‌کافت (الکترولیز) را کشف کرد. او همچنین ثابت کرد که میدان مغناطیسی بر پرتو نور اثر می‌گذارد و رابطه‌ای اساسی بین این دو برقرار است. اختراعات او در زمینه دستگاه‌های چرخان الکترومغناطیسی، فناوری موتور الکتریکی را پی ریخت، و در اثر تلاش‌های او بود که الکتریسیته در

^{[3]فناوری کاربرد یافت.}

سرگذشت برق بخش ششم

پیشرفت صنعت و صنایع مرتبط با آن و فنّاوری‌های نوظهور بیشتر از آن که تصور کنیم به فارادی مدیون است. بدون او الکتریسیته به مفهوم امروزی وجود نداشت. چیزی که امروزه به‌عنوان هوش مصنوعی از آن یاد می‌کنیم بدون وجود الکتریسیته هیچ مفهومی نداشت. او توانست با استفاده از حرکت و میدان مغناطیسی به تولید الکتریسیته کمک شایانی کند. همچنین مفاهیم و دستاورد او در ساخت موتوربرقی‌هایی که جریان برق را به حرکت در کمک فراوانی کرد.

https://jandarkelectric.ir/%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae%da%86%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d9%82-%d8%a8%d8%ae%d8%b4-%d8%a7%d9%88%d9%84/

 ^{تاریخچه برق – بخش دوم مغناطیس[1]}

 ^{ویکی‌پدیا – مغناطیس [2]}

 ^{مایکل فارادی [3]}

ویدیو میدان مغناطیسی